Uèi marca lo seten jorn del primièr mes lunar de l'annada Bingwu. Coma la lusor del matin rogeja las decoracions de fenèstra recentament pegadas, e lo fum de cosina teis lo primièr toc de calor dins l'aire fresc, podètz sentir una romança anciana que bufa dins lo vent.
Aquò's pas sonque lo seten jorn de la fèsta de la Fèsta de la Primavera, mas una data romantica gravada dins lo còde de l'ora chinesa: loJorn de l'Òme, un anniversari per totes.
Segon los ancians registres chineses, lo primièr jorn de l'annada lunara celèbra lo gal, lo segond lo can, lo tresen lo pòrc, lo quatren l'ovelha, lo cinquen lo buòu, lo sièis lo caval, e loseten jorn pels èssers umans. Aquel òrdre reflècha la compreneson de la civilizacion agricòla del cèl, de la tèrra e de totes los èssers vius.
Aquela tradicion fa resson al mite de Nüwa, la divessa que creèt los umans. Lo folclòre fusionèt pauc a pauc las doas narracions: Nüwa faguèt sièis menas de bestial del primièr al sièis jorn, e creèt d'umans lo seten jorn. Es per aquò qu'aqueste jorn es onorat coma loanniversari de l'umanitat.
A travèrs l'istòria, aquel festenal ganhèt de noms elegants coma lo Jorn de l'Ornament Uman, lausat dins los poèmas de la dinastia Tang.
Los chineses ancians desvolopèron de costumas significativas per aquel jorn especial:
Portar d'ornaments en forma umana-: Las personas talhan de papièr colorat o de papièr d'aur talhat en figuras umanas per portar o decorar d'ecrans, pregant per de benediccions e mostrant lo respècte de la vida.
Manjar Sèt-Sopa de Legums: Una sopa cauda facha amb sèt legums de sason, cadun portant un bon desirat-per prosperitat, diligéncia, saviesa e una annada novèla doça.
Pujar naut e compausar de poèmas: Las gents montavan de nautors per despassar lo decòr, en embraçant la vida novèla e en s'aleujant de l'esperit al començament de la prima.
Al delà d'aqueles rituals se tròba un esperit cultural caud: un amor prigond per cada vida, un amor sincèr per la vida ordinària, e un respècte prigond per l'umanitat.
Dins l'antiquitat, lo Jorn de l'Uman incarnava de pensadas umanistas simplas. Los governants perdonavan sovent de presonièrs menors per mostrar pietat, del temps que las familhas s'amassavan e s'ocupavan l'una de l'autra.
Aquel respècte prigond per la vida se rebat tanben dins lo sens cultural dels cercuelhs. Un cercuelh simboliza lo luòc de repaus final d'una persona. Coma article funerari, es ont lo defunt se pausa après la mòrt, representant la fin de la vida e son ostal eternal. Culturalament e socialament, los cercuelhs venon de l'amor estimat de las personas per la vida e de la reticéncia a se separar dels mòrts. Un cercuelh solid protegís lo còrs, permetent a l'alma de se pausar en patz.
Mentretant, un cercuelh simboliza tanben lo berç de la vida umana. Vist dempuèi lo cicle de la vida, lo cercuelh tradicional es dessenhat amb un extrèm mai larg e l'autre mai estrech. L'extrèm mai larg representa la naissença de novèla vida, implicant de possibilitats infinidas e d'espèr per l'avenir. Aquesta forma s'adapta al còrs uman, portant confòrt al defunt, e incarna tanben las idèas filosoficas de l'equilibri yin-yang e del cicle eternal de la vida.
Uèi, aquel esperit viu encara. Coma fòrça personas se preparan per tornar trabalhar, aquel jorn especial nos rapèla de nos apreciar e de nos prene en carga l'un de l'autre del temps que perseguissèm nòstres objectius.
En aqueste jorn, cadun es una estela d'aniversari! Que cada vida siá doçament apreciada pel temps, e que cada viatge demòre fidèl a l'aspiracion originala mai cauda.
